50 - از نامه‌هاى امام عليه السلام به سران سپاهش ( 489 . ) از جانب بندهء خدا « على بن ابي طالب » امير مؤمنان عليه السلام به نيروهاى مسلح و نگهدارندهء مرزها ! اما بعد ! حقى كه بر والى و زمامدار ، انجام آن لازم است اين است : فضل و برترى كه به او رسيده و مقام خاصى كه به او داده شده نبايد او را نسبت به رعيت دگرگون كند و اين نعمتى كه خداوند به او ارزانى داشته بايد هر چه بيشتر او را به بندگان خدا نزديك ، و نسبت به برادرانش رءوف و مهربان سازد . آگاه باشيد ! حق شما بر من اين است كه جز اسرار جنگى ، هيچ سرى را از شما پنهان نسازم و در امورى كه پيش مىآيد جز حكم الهى كارى بدون مشورت شما انجام ندهم . هيچ حقى را از شما به تأخير نيندازم ، بلكه آن را در وقت و سررسيدن آن پرداخت كنم . ( و نيز حق شما بر من اين است كه ) همهء شما در پيشگاه من مساوى باشيد . آن گاه كه اين وظائف را انجام دادم ، و نعمت خداوند بر شما مسلم و حق اطاعت من بر شما لازم گرديد ، موظفيد كه از فرمان من سرپيچى نكنيد ! در كارهائى كه انجام آنها بصلاح و مصلحت است ، سستى و تفريط روا مداريد ! و در درياهاى شدائد بخاطر حق فرو رويد . اگر اين وظائف را نسبت به من انجام ندهيد آن كس كه راه كج برود از همه نزد من خوارتر است . سپس او را به سختى كيفر مىكنم و هيچ راه فرارى نزد من نخواهد داشت . اين فرمان را از امراى خود بپذيريد و آمادگى خود را در راه اصلاح امورتان در اختيارشان بگذاريد . و السلام